4:3411 belangrijke momentenTranscript hieronder
Een pijnlijke radiale pols van begin tot eind onderzocht met de lineaire zijde van een handheld probe — het tuberculum van Lister als startpunt, over het tweede peescompartiment naar het eerste, en vervolgens dezelfde structuren opnieuw in de lengterichting — met elk moment voorzien van een tijdstempel, de instellingen afgelezen van het apparaatscherm en de volledige opname getranscribeerd.
Over dr. Mariz
Ik ben dr. Fernando Mariz, arts gynaecologie en bekkenchirurgie, werkzaam in New York City. Vóór mijn medische carrière diende ik bij het U.S. Marine Corps, waar ik de discipline, focus en standvastigheid ontwikkelde die tot op de dag van vandaag bepalend zijn voor de manier waarop ik voor patiënten zorg. Bij Maiden Lane Medical richt mijn werk zich op vrouwengezondheidszorg, preventieve zorg, echografie, bekkenpijn, abnormaal uterien bloedverlies en minimaal invasieve gynaecologische ingrepen.
Over dr. Avila
Ik ben dr. Jailyn Avila, spoedeisendehulparts, opleider en innovator op het gebied van digitale gezondheidszorg, gevestigd in Zuid-Californië. Mijn klinische werk is geworteld in de spoedeisende zorg, terwijl mijn onderwijs zich richt op point-of-care-echografie, artsenopleidingen en praktische training voor artsen. Vanuit mijn functies bij Emergent Medical Associates, UHS SoCal MEC Emergency Medicine Residency, Core Ultrasound en FemInEM werk ik op het snijvlak van patiëntenzorg, medisch onderwijs en toegankelijk digitaal leren.
Kort antwoord
Tenosynovitis de Quervain toont zich bij echografie als 4 bevindingen in het eerste dorsale peescompartiment: een verdikt retinaculum, vocht in de gezamenlijke peesschede, verdikte hypoechogene pezen van de abductor pollicis longus en extensor pollicis brevis, en hyperemie bij doppler. Er wordt naar gezocht met een hoogfrequente lineaire probe die dwars over de processus styloideus radii wordt gehouden en bevestigd door negentig graden naar de lange as te draaien, en dat tweede vlak is van belang: in een chirurgische reeks van 74 polsen vond echografie in 60,8 procent een septum dat het compartiment volledig splitste. Deze opname leert u de andere helft van die vaardigheid. Een pas bevallen moeder meldt zich met het klassieke verhaal — radiale polspijn na een baby, wat iedereen een mommy wrist noemt — en haar eerste compartiment is volkomen normaal: gevolgd vanaf Lister’s tuberculum over het tweede compartiment naar het eerste, onderzocht in twee vlakken, op 10 MHz. De scan is negatief en de diagnose verschuift. Ik zou iedereen die nieuw is bij dit onderzoek eerst een normaal compartiment laten zien voordat ze een aangedaan compartiment beoordelen, want een verdikt retinaculum zegt pas iets als u precies weet hoe een niet-verdikt exemplaar er bij deze frequentie uitziet. Begin bij 0:32 voor de onderbouwing van de frequentie en bij 1:43 voor het scannen.
Zoekt u de apparatuur in plaats van het onderzoek? De MSK-geneeskundehub behandelt de modellen die worden gebruikt voor pees- en small-partsonderzoek, en de D3Ultra-productpagina bevat de volledige specificaties en de actuele prijs.
De negatieve scan
Vier bevindingen wijzen op De Quervain. Deze pols had er geen enkele van.
Elk paneel toont één criterium voor een positief eerste peescompartiment, en wat deze specifieke pols daartegenover liet zien. Klik op een paneel om de video direct te laten verspringen naar het punt waar dit wordt uitgelegd of gecontroleerd.
1Een verdikt retinaculum extensorumHet fibreuze dak boven het compartiment zwelt op en wordt donkerder. Het is het eerste wat de presentator noemt en datgene waaraan stenoserende tenosynovitis zijn naam ontleent.Aan deze polsGecontroleerd om 2:42 in de korte as en opnieuw om 3:05 in de lange as. Geen abnormale verdikking.Spring naar 0:512Effusie in de gezamenlijke peesschedeVocht verzamelt zich in de gezamenlijke synoviale peesschede waar de abductor pollicis longus en extensor pollicis brevis doorheen lopen, waardoor beide pezen tegen de radius worden afgetekend.Aan deze polsNergens te zien tijdens de sweep, bij geen van beide doorgangen door het compartiment.Spring naar 0:513Tendinose van de twee pezenDe pezen zelf verdikken en worden hypo-echogeen — de definitie die de opname bij 1:15 als bijschrift op het scherm toont.Aan deze polsKaliber en echotextuur zijn in beide vlakken bij deze frequentie onopvallend.Spring naar 1:154Hyperemie bij dopplerVerhoogd kleurensignaal in en rond de peesschede, voor de camera genoemd als de gebruikelijke metgezel van de andere drie.Aan deze polsNooit nodig geweest. Doppler wordt niet ingeschakeld, omdat de grijswaarden het antwoord al hadden gegeven.Spring naar 1:05
1:43Tuberculum van ListerEen opvallende botrichel op de dorsale radius, en het ene oriëntatiepunt dat u zonder zoeken kunt vinden.2:20Tweede compartimentExtensor carpi radialis longus en brevis, direct radiaal van de botrichel.2:42Eerste compartimentAbductor pollicis longus en extensor pollicis brevis, over de processus styloideus radii.
Hier wordt geen positieve casus gescand. Het gelabelde De Quervain-beeld dat op 0:58 verschijnt, is een gepubliceerde afbeelding die in de opname wordt getoond met de bronvermelding eronder afgedrukt — Corvino en collega's, vermeld onder Bronnen — en geen live-opname, en dat doet niets af aan het stappenplan, want wat het leert is het normale beeld waartegen een verdikt retinaculum moet worden afgezet. De opname sluit af met een beeldvullende dia met een behandelprotocol voor de spierknoop; dat is een behandelinstructie in plaats van een beeldvormende bevinding, en dat hoort niet thuis op een pagina over de scan.
Met tijdstempels
Belangrijke momenten, met de instellingen
De derde kolom is het gedeelte dat gewoonlijk ontbreekt in een scanvideo: de preset, diepte en zendfrequentie die op dat moment op het apparaat worden weergegeven. Ze zijn de moeite waard om als geheel te bekijken, omdat er niets aan verandert. Eén preset, één diepte, één frequentie dragen het gehele onderzoek, en de enige bediening die voor de camera wordt aangeraakt is compound imaging — aan voor een stilstaand beeld, uit voor beeldsnelheid, waarbij de reden hardop wordt uitgesproken.
| Tijd | Wat er in beeld te zien is | Transducer, preset, diepte, frequentie |
|---|---|---|
| 0:15 | Radiale polspijn bij een pas bevallen moeder, en twijfel over de verwijzingMondelinge toelichtingPresentator voor de camera; de titelkaart bedekt het softwarevenster | |
| 0:32 | Frequentie: wat 10 MHz op deze diepte nog oplostMondelinge toelichtingPresentator voor de camera | |
| 0:51 | Wat tendovaginitis de Quervain sonografisch isMondelinge toelichtingEen gepubliceerde De Quervain-afbeelding verschijnt op 0:58 met de bijbehorende bronvermelding eronder | |
| 1:17 | Positionering en de optie voor gesplitst schermMondelinge toelichtingDe hand van de patiënt ligt plat op de tafel; gel op de radiale pols | |
| 1:43 | Het tuberculum van Lister als oriëntatiepunt bij aanvangHet softwarevenster verschijnt bij 1:50; probe geplaatst op de dorsale pols | Lineair · MSK-preset · D 20 mm · F H10.0 MHz |
| 1:57 | Compound imaging: beeldsnelheid tegenover beeldkwaliteitCompound imaging ingeschakeld en vervolgens uitgeschakeld, terwijl de reden wordt uitgelegd | Lineair · D 20 mm · F H10.0 MHz · GN 105 dB · Compound AAN, daarna UIT |
| 2:20 | Over het tweede compartiment naar het eersteLive-sweep: de benige richel, daarna de twee radiale polsextensoren | Lineair · D 20 mm · F H10.0 MHz · DR 80 · Compound UIT |
| 2:42 | Het eerste compartiment, en het is normaalBevroren opname in de korte as van het eerste peescompartiment | Lineair · D 20 mm · F H10.0 MHz · GN 105 dB · cine 100/100 bij bevriezen |
| 2:57 | Volledig doorscannen en vervolgens opnieuw in de lengteas bekijkenTransducer geroteerd; dezelfde structuren lopen in de lengte | Lineair · D 20 mm · F H10.0 MHz · ENH 0 · Compound UIT |
| 3:26 | Terug naar de patiënt, met de probe neergelegdPalpatie en een aanhoudende druktest; de pijn verplaatst zich naar posterieur | Lineair · D 20 mm · F H10.0 MHz — ongewijzigd, probe van de huid |
| 4:07 | Het oordeel: een spierknoop, geen stenoserende tenosynovitisPresentator voor de camera over een beeldvullende behandelingsdia |
Instellingen overgenomen van de apparaatinterface die zichtbaar is in de opname. Diepte is de D-waarde op het scherm; frequentie is de F-waarde, harmonisch. De eerste vier rijen zijn gemarkeerd omdat het softwarevenster nog steeds wordt bedekt door de titelkaart, waardoor er voor die rijen geen apparaatpaneel op het scherm te zien is; dit verschijnt om 1:50 en blijft zichtbaar tot het einde.
De beelden interpreteren
Wat deze scan laat zien
Het eerste dorsale extensorcompartiment is een korte fibreus-benige tunnel aan de radiale zijde van de pols. Er lopen twee pezen doorheen, de abductor pollicis longus en de extensor pollicis brevis, en het retinaculum extensorum vormt het dak ervan. Plaats een lineaire probe transversaal over de processus styloideus radii en beide verschijnen als ovale, echogene structuren direct diep ten opzichte van dat retinaculum; schuif een paar millimeter richting de ulna en de twee radiale polsextensoren van het tweede compartiment liggen over de benige inkepingen ernaast.
Er veranderen drie dingen wanneer het compartiment is aangedaan. De pezen verdikken, het bovenliggende retinaculum wordt groter en er ontstaat effusie in de peesschede; bij chronische gevallen komt daar nog een ganglion bij dat ontspringt uit de peesschede of een partiële scheur in een pees. Elk onderdeel daarvan is een vergelijking, en daarom is de split-screenfunctie bij 1:17 de moeite waard en is één stilstaand beeld nooit een volwaardig onderzoek.
De navigatie is het deel dat u moet overnemen. Het tuberculum van Lister is een grote, niet te missen richel op de dorsale radius, en volgens de gepubliceerde techniek wordt de probe precies daar geplaatst wanneer alle zes compartimenten met zekerheid moeten worden geïdentificeerd. Vanaf die richel telt u naar buiten, eerst het tweede en dan het eerste, en roteert u negentig graden om dezelfde structuren in de lengterichting te volgen. Doe beide, elke keer: variatie binnen dit compartiment is eerder regel dan uitzondering, en een septum tussen de twee pezen lijkt overtuigend op normaal weefsel wanneer het slechts in één vlak wordt bekeken.
Woordelijk
Volledig transcript
Transcriptie — 4:34, 12 passages
Getranscribeerd van de opname en geredigeerd voor de leesbaarheid; vierkante haken geven een redactionele toelichting aan en elke tijdstempel spoelt de video door. [Titelkaart en productkaart weggelaten, 0:00–0:15.]
De casus en de twijfel
0:15…omdat we hier een pas bevallen moeder hebben die polspijn heeft in min of meer dit gebied, wat soms een mommy wrist wordt genoemd omdat het samenhangt met het krijgen van een baby. Maar ik heb zo mijn vermoedens dat het misschien niet de ziekte van De Quervain is, want wanneer ik de test van Finkelstein uitvoer, verergert dat haar pijn niet.
Frequentie, en wat 10 MHz nog steeds kan doen
0:32Nu liggen deze structuren zeer oppervlakkig, dus hoe hoger de frequentie van uw apparaat, des te hoger de resolutie van de beelden die u krijgt. Ik raad dus iets van 15 megahertz aan, 18 megahertz zou u betere beelden geven — maar ik zal u laten zien dat we zelfs met 10 megahertz dit probleem zouden moeten kunnen diagnosticeren.
Wat tendovaginitis de Quervain eigenlijk inhoudt
0:51Nu is de ziekte van De Quervain of tendovaginitis een stenoserende tendovaginitis van het eerste extensorcompartiment, dat de abductor pollicis longus en de extensor pollicis brevis bevat. Wat we verwachten te zien is een duidelijk verdikt retinaculum over dat compartiment, en dit gaat vaak gepaard met hyperemie — wat een verhoogd signaal op doppler is — en tendinose van de pezen.
Positionering en de optie voor gesplitst scherm
1:17Wat de positionering van de patiënt betreft, werk ik graag met een tafel zoals deze waar de patiënt gewoon de hand kan neerleggen en ik deze kan bewegen en de transducer erop kan plaatsen. Het is prettig, eenvoudig en ontspannen voor ons. Laten we dus beginnen. We hebben wat gel nodig; de patiënt kan de pols neerleggen. Als u niet zeker weet of het er normaal uitziet of niet, bedenk dan dat u altijd een gesplitst scherm kunt gebruiken om de symptomatische zijde met de asymptomatische zijde te vergelijken. U hebt die optie dus altijd.
Beginnen bij het tuberculum van Lister
1:43We gaan hier dus beginnen met beelden. Ik ga eigenlijk beginnen met het tuberculum van Lister, want dat is een mooi, makkelijk te vinden oriëntatiepunt — omdat het een mooi groot benig oriëntatiepunt is.
Compound imaging: framerate versus beeldkwaliteit
1:57Nu kan ik compound imaging in- of uitschakelen. Uitgeschakeld levert een betere beeldsnelheid op; ingeschakeld levert betere beelden op. En ik kan natuurlijk rondkijken en bewegen terwijl het uitstaat voor die betere beeldsnelheid, en het dan inschakelen wanneer ik een opname wil maken. Laten we het voor nu dus uitschakelen, zodat ik een iets betere beeldsnelheid krijg.
De peescompartimenten doorlopen
2:20En u ziet hier deze botrichel — dat is het tuberculum van Lister. Terwijl ik beweeg, kom ik nu in het tweede compartiment, met de extensor carpi radialis brevis en longus; en als ik dan nog verder ga, nog verder, komen we in het eerste compartiment terecht.
Het eerste compartiment is normaal
2:42Dus daar is het eerste compartiment. En hier zien we dus het eerste compartiment, en dat ziet er voor mij niet afwijkend uit. Er is geen abnormale verdikking te zien, dus dat ziet er voor mij normaal uit.
Volledig scannen, in twee vlakken
2:57Maak nu niet slechts één opname. Zorg ervoor dat u structuren volledig doorloopt en structuren in twee vlakken bekijkt. Dus — kom terug, blijf hier. Waar was ik gebleven? Hier ben ik dus. Ik ga het dus doorlopen, en ik kan de transducer roteren. Kijken in de lange as. En ja, ik zie nog steeds geen stenoserende tendovaginitis.
De patiënt opnieuw onderzoeken
3:26Oké, kunt u me nog eens aanwijzen waar uw pijn zit? Het zit dus eigenlijk iets meer posterieur. En voelt u verlichting als ik hier druk uitoefen? Begint de pijn af te nemen? Probeer die polsbeweging eens en kijk of het nog steeds pijn doet — doet het nog pijn? [Patiënt:] Nog maar een klein beetje — maar de pijn is minder. [Presentator:] Ja. Oké.
Het oordeel
4:07De pijn bleek dus uiteindelijk een spierknoop te zijn en geen stenoserende tenosynovitis. Hoe dan ook, ik hoop dat u dit nuttig vond. Vriendelijke groet.
[Sponsorsegment weggelaten, 4:19–4:34.]
Hardware
Apparaat en instellingen
Eén geometrie, één diepte, één frequentie, en niets aangeraakt tussen het eerste en het laatste beeld. De linkerkolom toont wat de specificatie belooft; de rechterkolom toont wat het scherm daadwerkelijk liet zien tijdens dit onderzoek, en die rechterkolom is wat ik zou overnemen. Oppervlakkig peesonderzoek vraagt om de lineaire zijde aan de bovenkant van zijn frequentiebereik, omdat het compartiment in de bovenste paar millimeter van een veld van 20 mm ligt en de axiale resolutie bepaalt of een retinaculum er verdikt uitziet. Voor de camera op 0:32 is Brandon Ramakko, DC, openhartig over die grens: 15 of 18 MHz zou dit beter in beeld brengen. Bekijk de afweging dan ook eerlijk. Als radiale polspezen en kleine structuren het grootste deel van uw werkweek uitmaken, past een kop met drie geometrieën niet goed bij die praktijk: koop een speciale hoogfrequente lineaire probe en accepteer dat die voor één taak bedoeld is. Als de pols slechts één onderzoek is tussen een schouder, een effusie en een long, is de drie-in-één de voordeligere oplossing en deze bracht de structuren die doorslaggevend waren voor deze casus duidelijk in beeld.
Gepubliceerde specificatie, lineaire zijde eerst
Suresult D3Ultra
Eén kop, drie geometrieën — $2,976
- Lineair7.5 / 10 MHz · 20–100 mm · 40 mm
- Grijswaarden256 niveaus · GN 30–105 dB · DR 40–110
- Apertuur192 elementen · 64 kanalen
- Ook inbegrepenConvex, phased array · 3.2 / 5.0 MHz
- ModiB · M · kleur-, power-, PW-doppler
- Behuizing263 g · 156 × 65 × 20 mm
- UithoudingsvermogenOngeveer twee uur continu
- HostapparateniOS, Android, Windows · dualband-Wi-Fi
Wat het scherm liet zien, 1:50 tot 4:07
- GeometrieLineaire zijde · rechthoekig beeldveld voor het hele onderzoek
- VoorinstellingMSK, vermeld in de titelbalk naast de probe-id
- DiepteD 20 mm · ongewijzigd van het eerste tot het laatste beeld
- FrequentieF H10.0 MHz, harmonisch · het maximum van deze array
- VersterkingGN 105 dB · het maximum van het gepubliceerde bereik
- VerwerkingDR 80 · ENH 0
- CompoundAAN op 2:05, UIT vanaf 2:15, en besproken voor de camera
- UitvoerMI 0.9 · TIS 0.2
- GebruiktAlleen B-mode — geen doppler, geen calipers, geen gesplitst scherm
- SoftwareV 3.6.78 · header SX-6CT GRCEKR009 · cine 100/100 bij freeze
Dezelfde kop, andere structuren
Gerelateerde scans
5:27Karpale tunnel: meten van de nervus medianusHet andere polsonderzoek op deze probe — zenuw van pees onderscheiden door anisotropie, vervolgens het dwarsdoorsnedeoppervlak bepalen en dit vergelijken met gepubliceerde afkapwaarden.Lees het stappenplan →
6:42Ribfractuur: de cortex volgenBot in plaats van pees met dezelfde lineaire array: de ribcortex volgen tot de costochondrale overgang en beoordelen op een trapstand.Lees het stappenplan →
3:33Plantaire fascie: gemeten bij de hielNog een snelle wekedelenscan met dezelfde array: de fascie wordt gevolgd vanaf het hielbeen, bevroren en gemeten ten opzichte van de drempelwaarde van 4,0 mm.Lees het stappenplan →Alle clips in de collectie, filterbaar op anatomie en op probe, zijn te vinden in de Scanbibliotheek.
Vragen bij deze zoekopdracht
Vragen over de pols
Kan echografie tenosynovitis de Quervain diagnosticeren?
Ja, en het is het beeldvormende onderzoek dat aansluit bij de vraagstelling. Bij echografie toont de aandoening zich als een verdikking van de pezen van de abductor pollicis longus en de extensor pollicis brevis in het eerste dorsale strekpeescompartiment, vergroting van het bovenliggende retinaculum en effusie in de gezamenlijke peesschede; bij chronische gevallen komt daar nog een ganglion bij dat ontspringt uit de peesschede of een partiële intratendineuze scheur. Een hoogfrequente lineaire probe die dwars over de processus styloideus radii wordt gehouden, laat dit alles binnen enkele seconden zien, zonder straling en terwijl de patiënt aan een tafel zit. De diagnose zelf blijft klinisch, dus ik gebruik de scan waarvoor beeldvorming hier echt geschikt is: het compartiment bevestigen, afwijkingen uitsluiten en de anatomie in kaart brengen voordat iemand er een naald in zet.
Bron: Wu WT, Chang KV, Tsai YY, Chi SY, Mezian K, Ricci V, Boudier-Revéret M, Özçakar L. USMSIT/NMUSIT-basisgids voor diagnostische en interventionele echografie van pols en hand. Journal of Medical Ultrasound 2026. Geraadpleegd op 10 september 2026.
Hoe ziet een normaal eerste strekpeescompartiment eruit op echografie?
Twee ovale, echogene pezen direct onder een dun retinaculum extensorum, over de processus styloideus radii, zonder vocht eromheen. Schuif een paar millimeter richting de ulna en de twee radiale polsextensoren van het tweede compartiment verschijnen boven de benige indeukingen ernaast. Dat is het volledige normale beeld, en dat is wat deze opname laat zien: bij 2:42 beoordeelt de presentator het eerste compartiment als niet-afwijkend, roteert vervolgens bij 3:05 naar de lange as en beoordeelt het op dezelfde manier. Die herkenning moet op de eerste plaats komen: het afwijkende beeld is immers alleen duidelijk voor een beoordelaar die tijd heeft besteed aan het normale beeld.
Bron: Wu WT, Chang KV, Tsai YY, Chi SY, Mezian K, Ricci V, Boudier-Revéret M, Özçakar L. USMSIT/NMUSIT-basisgids voor diagnostische en interventionele echografie van pols en hand. Journal of Medical Ultrasound 2026. Geraadpleegd op 10 september 2026.
Waarom het eerste strekpeescompartiment in twee vlakken scannen?
Omdat het compartiment zelden een enkele tunnel is. In een reeks van 74 polsen die geopereerd werden wegens de ziekte van Quervain, vond echografie in 60,8 procent een volledig septum dat het compartiment verdeelde, in 31,1 procent een onvolledig septum en in 8,1 procent geen septum, en had 70,3 procent een abductor pollicis longus met meerdere peesslippen. Een review waarin 35 onderzoeken werden samengevoegd, stelde de aanwezigheid van een septum vast bij 47 procent van de polsen met de aandoening tegenover 39,3 procent bij kadaverpolsen. Een septum dat in slechts één vlak wordt beoordeeld, kan voor normaal weefsel worden aangezien, en dat is de reden waarom een injectie in het voor de hand liggende subcompartiment het pijnlijke compartiment volledig kan missen.
Bron: Lee YS, Choi WS, Baek SH, Kang H, Lee CH. Vergelijkende analyse van echografische en chirurgische bevindingen bij anatomische variaties van de ziekte van De Quervain. Clinics in Orthopedic Surgery 2025;17(2):308–316. Geraadpleegd op 10 september 2026.
De pols doet nog steeds pijn, maar de scan is normaal. Wat moet er nog meer worden gecontroleerd?
Werk vanuit de processus styloideus radii naar buiten. Het intersectionsyndroom bevindt zich ongeveer vier centimeter proximaal van de pols waar de spieren van het eerste compartiment de radiale polsextensoren kruisen, vaak met crepitaties, en toont zich als een hypo-echogene zone tussen de twee compartimenten in de korte as. Artrose van het carpometacarpale gewricht van de duim, een fractuur van het scafoïd of de processus styloideus radii, irritatie van de ramus superficialis nervi radialis en een triggerduim presenteren zich allemaal als radiale polspijn. In dit geval was het antwoord geen van deze: de pijn zat meer posterieur, verminderde bij aanhoudende druk, en de presentator noemt het een spierknoop bij 4:07.
Bron: Beutel BG, Taylor K, Michols NJ, Taqi M. Intersection syndrome. StatPearls, NCBI Bookshelf; bijgewerkt op 23 mei 2025. Geraadpleegd op 10 september 2026.
Welke probefrequentie heeft deze scan nodig?
Tien megahertz beantwoordde hier de vraag, en de presentator zegt bij 0:32 ronduit dat 15 of 18 megahertz het beter zou afbeelden. Beide uitspraken zijn waar en de een sluit de ander niet uit. De structuren bevinden zich in de bovenste millimeters van een veld van 20 millimeter, precies waar de axiale resolutie bepaalt of een retinaculum er verdikt uitziet, dus een hogere frequentie levert altijd een beter beeld op. Wat deze opname demonstreert is de ondergrens in plaats van het maximum: een compartiment kan aan de bovenkant van een lineaire array van 10 megahertz als normaal worden beoordeeld, mits de gebruiker het in twee vlakken doorscant in plaats van één beeld te maken.
Bron: POCUS voor tendovaginitis de Quervain — Suresult-kanaal, 13 oktober 2025. Geraadpleegd op 10 september 2026.
Herkomst
Bronnen
- Wu WT, Chang KV, Tsai YY, Chi SY, Mezian K, Ricci V, Boudier-Revéret M, Özçakar L. USMSIT/NMUSIT-basisgids voor diagnostische en interventionele echografie van pols en hand. Journal of Medical Ultrasound 2026Scanprotocol voor de zes peesloges van de extensoren — het eerste compartiment bevat de APL en EPB, pezen verschijnen als ovale echogene structuren diep ten opzichte van het retinaculum met de transducer transversaal over de processus styloideus radii, en de probe kan het beste worden geplaatst waar de botcontour van het tuberculum van Lister duidelijk gevisualiseerd is. De Quervain-tenosynovitis wordt gekenmerkt door peesverdikking, vergroting van het bovenliggende retinaculum en peesschede-effusie. Geraadpleegd op 10 september 2026.
- Corvino A, Lonardo V, Corvino F, Tafuri D, Pizzi AD, Cocco G. “Daddy wrist”: een hogeresolutie-echografiediagnose van tenosynovitis de Quervain. Journal of Clinical Ultrasound 2023;51(5):845–847Het artikel dat bij 0:58 op het scherm wordt getoond met de citatie onder de afbeelding. Vermeldt de verhouding tussen vrouwen en mannen van ongeveer 10 op 1, een piek tussen 30 en 50 jaar en het verband met het herhaaldelijk optillen van een kind, wat leidde tot de termen mommy wrist en daddy wrist. Geraadpleegd op 10 september 2026.
- Lee YS, Choi WS, Baek SH, Kang H, Lee CH. Vergelijkende analyse van echografische en chirurgische bevindingen bij anatomische variaties van de ziekte van De Quervain. Clinics in Orthopedic Surgery 2025;17(2):308–316Vierenzeventig polsen onderzocht met echografie en vervolgens tijdens een operatie: compleet septum 60,8 procent, incompleet 31,1 procent, geen 8,1 procent, multi-slip APL 70,3 procent, EPB-stenose 66,2 procent. Sensitiviteit en specificiteit ten opzichte van de chirurgische referentie waren 100 en 99,2 voor geen septum en 98,3 en 90,4 voor een compleet septum. Geraadpleegd op 10 september 2026.
- Kotzias D, Koutserimpas C, Chrysikos D, Bekos F, Georgakopoulos P, Tsakotos G, Salmas M, Piagkou M, Troupis T. Klinische overwegingen bij varianten van het eerste extensorcompartiment van de pols en de ziekte van De Quervain: een reviewstudie. Cureus 2023;15(7):e42124Vijfendertig onderzoeken, 2.573 polsen. Een intertendineus septum was in totaal in 42,9 procent aanwezig — bij 47 procent van de polsen bij patiënten met de aandoening tegenover 39,3 procent van de kadaverpolsen. Geraadpleegd op 10 september 2026.
- Satteson E, Tannan SC. De Quervain tenosynovitis. StatPearls, NCBI Bookshelf; bijgewerkt op 22 november 2023De diagnose is klinisch. De provocatietests van Finkelstein en Eichhoff worden beschreven; de typische patiënt is een vrouw in het derde trimester of een borstvoedende moeder die herhaaldelijk haar kind optilt. Differentiële diagnoses voor radiale polspijn: carpometacarpale artrose van de duim, scafoïdfractuur, fractuur van de processus styloideus radii, neuritis van de ramus superficialis nervi radialis, intersectionsyndroom en triggerduim. Een septum in het compartiment wordt genoemd als een van de risicofactoren voor het mislukken van een niet-operatieve behandeling. Geraadpleegd op 10 september 2026.
- Beutel BG, Taylor K, Michols NJ, Taqi M. Intersection syndrome. StatPearls, NCBI Bookshelf; bijgewerkt op 23 mei 2025Pijn en zwelling aan de dorsoradiale onderarm ongeveer vier centimeter proximaal van de pols, soms met crepitaties; incidentie minder dan één op 100.000 per jaar. Bij echografie toont een lineaire probe in het transversale vlak een echoluwe zone tussen de twee dorsale compartimenten. Drukpijn bij tendovaginitis de Quervain bevindt zich meer distaal, bij de processus styloideus radii, zonder crepitaties. Geraadpleegd op 10 september 2026.
- Suresult D3Ultra-productpaginaGepubliceerde specificatie en actuele prijs van het in deze opname gebruikte apparaat. Geraadpleegd op 10 september 2026.
- POCUS voor tendovaginitis de Quervain — Suresult-kanaal, 13 oktober 2025De opname die op deze pagina is getranscribeerd, gepresenteerd door Brandon Ramakko, DC. Geraadpleegd op 10 september 2026.
Polspezen bij 10 MHz, of een speciaal daarvoor ontworpen probe?
Dit compartiment bevindt zich in de bovenste paar millimeter, waar elke megahertz zichtbaar is. Een transducer met drie geometrieën brengt het helder in beeld en dekt daarnaast nog steeds een schouder, een long en een abdomen af; een specifieke hoogfrequente lineaire probe brengt het retinaculum beter in beeld en doet verder niets anders. Deel uw casusmix en setting en u krijgt het antwoord in één gesprek — één probe, twee of geen van beide.
