Płyn w jamie opłucnej w obrazie z głowicy konweksowej ręcznego aparatu USG Suresult: zapadnięte płuco unoszące się w płynie nad jasnym łukiem przepony, głębokość 160 mm przy obrazowaniu harmonicznym 5 MHz, wzmocnienie 86 dB

Wszystkie ujęcia klatki piersiowej dotyczące płynu w jamie opłucnej dostępne w tej bibliotece, po kolei: najpierw obraz płynu, następnie to samo okno akustyczne z nadal obecnym powietrzem, a potem niedodmowe płuco kołyszące się w zbiorniku płynu. Na sześciu z siedmiu ujęć widnieją wartości głębokości, częstotliwości i wzmocnienia.

Autorstwo i recenzja kliniczna:

Fernando Mariz, MDFernando Mariz, MDGinekologia, chirurgia miednicy, ultrasonografia
Dr Mariz — informacje

Nazywam się dr Fernando Mariz i jestem lekarzem zajmującym się ginekologią i chirurgią miednicy, praktykującym w Nowym Jorku. Przed rozpoczęciem kariery medycznej służyłem w U.S. Marine Corps, gdzie rozwinąłem dyscyplinę, koncentrację i opanowanie, które do dziś wpływają na sposób, w jaki opiekuję się pacjentami. W Maiden Lane Medical zajmuję się zdrowiem kobiet, profilaktyką, ultrasonografią, bólem miednicy, nieprawidłowymi krwawieniami z macicy oraz małoinwazyjnymi zabiegami ginekologicznymi.

Profil Maiden Lane Medical · Weill Cornell Medicine

Jailyn Avila, MDJailyn Avila, MDMedycyna ratunkowa, edukacja w zakresie POCUS
Dr Avila — informacje

Nazywam się dr Jailyn Avila. Pracuję jako lekarz medycyny ratunkowej w południowej Kalifornii, zajmuję się edukacją i rozwijam innowacje w dziedzinie zdrowia cyfrowego. Moja praca kliniczna opiera się na opiece nad pacjentami w stanach nagłych, a działalność dydaktyczna koncentruje się na ultrasonografii przyłóżkowej, kształceniu rezydentów oraz praktycznym szkoleniu lekarzy. W ramach współpracy z Emergent Medical Associates, UHS SoCal MEC Emergency Medicine Residency, Core Ultrasound i FemInEM łączę opiekę nad pacjentami, edukację medyczną i łatwo dostępne kształcenie cyfrowe.

Strona osobista · FemInEM

Zweryfikowani autorzyZaktualizowano 14 września 2026

Krótka odpowiedź

Płyn w jamie opłucnej jest widoczny w USG jako zbiornik między ścianą klatki piersiowej a płucem, powyżej przepony, który nie daje echa i przepuszcza wiązkę tam, gdzie powietrze zwykle całkowicie ją zatrzymuje. Objaw polega na nagłym uwidocznieniu struktur na głębokości, na której w prawidłowej klatce piersiowej widać jedynie cień akustyczny. USG klatki piersiowej wykrywa płyn w jamie opłucnej z łączną czułością 0,94 i swoistością 0,98, wobec odpowiednio 0,51 i 0,91 dla RTG klatki piersiowej. Niedodmowe płuco w zbiorniku płynu ma postać klinowatego obszaru o strukturze tkankowej, który przemieszcza się wraz z oddechem, ponieważ bezpowietrzne płuco przewodzi ultradźwięki, zamiast je blokować. Objętość można oszacować na podstawie pojedynczego pomiaru, przy czym wzór musi odpowiadać sposobowi wykonania pomiaru: wzór Balika polega na pomnożeniu maksymalnej odległości między obiema blaszkami opłucnej u podstawy płuca, mierzonej w pozycji leżącej na plecach pod koniec wydechu, przez 20. Płyn po brzusznej stronie przepony oznacza wodobrzusze, a nie płyn w jamie opłucnej; pomylenie tych dwóch stanów to klasyczny błąd w tym badaniu. Mam zwyczaj odnajdywać przeponę przed oceną jakiegokolwiek ciemnego obszaru i utrzymywać ją w kadrze podczas podejmowania decyzji.

Potrzebne są informacje o sprzęcie zamiast o badaniu? Wybór głowic do USG klatki piersiowej znajduje się w dział pulmonologii, oraz Strona produktu D3Ultra przedstawia określoną w specyfikacji głębokość obrazowania głowicy i jej aktualną cenę.

Atlas obrazów

Siedem obrazów — najpierw wynik badania

To nagrania USG klatki piersiowej dotyczące płynu w jamie opłucnej ze Scan Library, ułożone w kolejności dydaktycznej. Sześć z siedmiu zawiera ustawienia akwizycji trwale naniesione na własny panel obrazu i odczytane bezpośrednio z ekranu, a sześć z siedmiu przedstawiono dokładnie w postaci przechowywanej w bibliotece, w ich rzeczywistym rozmiarze. Rycina 6 stanowi wyjątek w obu kwestiach: plik eksportu otrzymano z wyciętym panelem parametrów, co zaznaczono w podpisie. Rycina 1 pokazuje objaw, a rycina 2 to samo okno przy zachowanym upowietrznieniu; jeśli analiza ma objąć tylko dwa kadry, należy wybrać tę parę, ponieważ drugi pozwala zrozumieć znaczenie pierwszego.

Pięć z tych siedmiu nagrań pochodzi z jednego badania wykonanego 2018-03-19 i powstało w ciągu trzech minut. Przedstawiają więc pięć okien akustycznych u jednego pacjenta; podpisy wskazują, które to nagrania. Podpisy wszystkich kadrów na tej stronie pomijają nazwę modelu urządzenia, ponieważ nie została ona odnotowana.

Płyn w jamie opłucnej w badaniu USG: ciemny płyn tworzący okno nad jasną, łukowatą przeponą, z narządem miąższowym poniżej, obrazowanie harmoniczne 5 MHz na głębokości 160 mm, wzmocnienie 75 dB
Rycina 1. Płyn i tworzone przez niego okno akustyczne. Jasna, łukowata przepona przebiega przez dolną część sektora obrazowania, a pod nią znajduje się narząd miąższowy. Powyżej wiązka przenika dalej, zamiast się zatrzymywać — to właśnie jest istotą tego obrazu. Obraz kontrolny na rycinie 2 pochodzi od innego pacjenta, z innego urządzenia i z innego roku; głębokość wynosi 200 mm zamiast 160, DR 60 zamiast 80, a ENH 4 zamiast 2. To zastosowanie głównej tezy tej strony do jej własnych ilustracji: ustawienia zmieniają obraz, dlatego oba panele ustawień zamieszczono pod obiema klatkami.

Odczytane z ekranu

  • Urządzenie
    Bezprzewodowa głowica konweksowa Suresult (biblioteka klinicznych materiałów referencyjnych; model nie został odnotowany)
  • Zarejestrowano2018-03-19 08:30:25 (zegar na ekranie)
  • Panel parametrówF H5.0 MHz · D 160 mm · GN 75 dB · DR 80 · ENH 2 · obraz zatrzymany na klatce 30/30
  • PlikJPEG 1781 × 1293
Rycina 2. Podstawa płuca bez płynu. To samo okno akustyczne przy zachowanym upowietrznieniu — w większości czarne z konkretnego powodu. Powietrze zatrzymuje wiązkę na powierzchni opłucnej, więc na ekranie widać wąski klin ściany klatki piersiowej, a za nim cień akustyczny. Przepona, wątroba i śledziona znajdują się za warstwą powietrza, poza zasięgiem obrazowania z tego miejsca. Dla porównania rycina 1: to płyn otwiera okno akustyczne, a tutaj widać, jak wygląda ono zamknięte.

Odczytane z ekranu

  • Urządzenie
    Bezprzewodowa głowica konweksowa Suresult (biblioteka klinicznych materiałów referencyjnych; model nie został odnotowany)
  • Zarejestrowano2017-01-07, klatki ze znacznikami czasu od 12:11:53 do 12:12:40 (zegar na ekranie)
  • Panel parametrówF H5.0 MHz · D 200 mm · wzmocnienie 83 dB · DR 60 dB · ENH 4 · odtwarzanie pętli cine obejmującej 100 klatek
  • PlikMP4 864 × 656 · 10 s · 100 klatek
Rycina 3. Ta sama klatka piersiowa podczas przemiatania głowicą. Wzmocnienie jest tu o jedenaście decybeli wyższe niż na zatrzymanym obrazie powyżej, a płyn przestaje wyglądać na jednolicie czarny: pojawiają się w nim pasma i ruchome echa. Zwiększenie wzmocnienia sprawia, że zbiornik płynu oceniany jako prosty zaczyna wyglądać na złożony, dlatego wartość widoczna na ekranie powinna znaleźć się w dokumentacji.

Odczytane z ekranu

  • Urządzenie
    Bezprzewodowa głowica konweksowa Suresult (biblioteka klinicznych materiałów referencyjnych; model nie został odnotowany)
  • Zarejestrowano2018-03-19 08:33:17–08:33:24 (zegar na ekranie)
  • Panel parametrówF H5.0 MHz · D 160 mm · GN 86 dB · DR 80 · ENH 2 · odtwarzanie pętli cine, 57 klatek
  • PlikMP4 480 × 352 · 5,7 s · 57 klatek
Niedodmowe płuco w płynie w jamie opłucnej w obrazie USG, klin o strukturze tkankowej ograniczony ciemnym płynem i jasną, łukowatą przeponą, obrazowanie harmoniczne 5 MHz na głębokości 160 mm
Rycina 4. Płuco w płynie. Klin tkanki przypominający narząd miąższowy, a nie upowietrznione płuco, ograniczony z jednej strony ciemnym płynem, a od dołu jasną, łukowatą przeponą. Płuco pozbawione powietrza przewodzi ultradźwięki, więc daje obraz o widocznej echostrukturze, zamiast zatrzymywać wiązkę. Na zatrzymanym obrazie widać kształt; dopiero ruch pozwala nazwać ten objaw.

Odczytane z ekranu

  • Urządzenie
    Bezprzewodowa głowica konweksowa Suresult (biblioteka klinicznych materiałów referencyjnych; model nie został odnotowany)
  • Zarejestrowano2018-03-19 08:32:56 (zegar na ekranie)
  • Panel parametrówF H5.0 MHz · D 160 mm · GN 86 dB · DR 80 · ENH 2 · odtwarzanie pętli cine, klatka 100/100
  • PlikJPEG 1781 × 1293
Rycina 5. To samo płuco w ruchu. Zapadnięty płat płuca przemieszcza się w zbiorniku płynu wraz z ruchami klatki piersiowej. W literaturze zjawisko to nazywa się objawem meduzy i jest to obraz w trybie B; zapis w trybie M uzyskany z tej samej przestrzeni jest odrębnym objawem o własnej nazwie: objaw sinusoidy. Warto również obserwować częstotliwość na panelu: przez pierwsze dziesięć klatek operator stosuje 3.5 MHz, a w klatce 11 przełącza na obrazowanie harmoniczne 5.0 MHz.

Odczytane z ekranu

  • Urządzenie
    Bezprzewodowa głowica konweksowa Suresult (biblioteka klinicznych materiałów referencyjnych; model nie został odnotowany)
  • Zarejestrowano2018-03-19 08:32:24–08:32:28 (zegar na ekranie)
  • Panel parametrówF 3.5 MHz dla pierwszych dziesięciu klatek, następnie F H5.0 MHz od klatki 11 · D 160 mm · GN 86 dB · DR 80 · ENH 2 · odtwarzanie pętli cine, 38 klatek
  • PlikMP4 912 × 672 · 3,8 s · 38 klatek
Drugie badanie USG pokazujące płyn w jamie opłucnej i zawinięty brzeg zapadniętego płuca na tle jasnej przepony
Rycina 6. Drugi pacjent, ten sam obraz. Jedyny kadr na tej stronie pochodzący z innego badania niż pozostałe obrazy płynu w jamie opłucnej. Zawinięty brzeg tkanki przy jasnej linii przepony pokazuje ten sam obraz co pierwsze badanie — właśnie dlatego zamieszczono ten kadr. W tym jedynym kadrze panel parametrów został wycięty podczas eksportu; w pozostałych kadrach ustawienia można odczytać bezpośrednio z ekranu.

Odczytane z ekranu

  • Urządzenie
    Bezprzewodowa głowica konweksowa Suresult (biblioteka klinicznych materiałów referencyjnych; model nie został odnotowany)
  • Zarejestrowanoinne badanie, zegar na ekranie 09:23:40; cyfry daty zostały ucięte podczas eksportu
  • Panel parametrówPanel ustawień został odcięty podczas eksportu; częstotliwość, głębokość i wzmocnienie są nieczytelne
  • PlikJPEG 590 × 554
Rycina 7. Dwie przestrzenie w jednym badaniu. W bibliotece referencyjnej zapisano ten materiał jako obraz płynu w jamie opłucnej z towarzyszącym zbiornikiem płynu w worku osierdziowym w tym samym badaniu. O tym, do której przestrzeni należy ciemny obszar, rozstrzyga położenie względem aorty piersiowej zstępującej: płyn osierdziowy układa się przed nią, a płyn opłucnowy za nią i bocznie od niej. Nagranie pokazuje, że u jednego pacjenta płyn może gromadzić się w obu przestrzeniach, dlatego warto odnaleźć aortę, zanim określi się płyn jako opłucnowy lub osierdziowy.

Odczytane z ekranu

  • Urządzenie
    Bezprzewodowa głowica konweksowa Suresult (biblioteka klinicznych materiałów referencyjnych; model nie został odnotowany)
  • Zarejestrowano2018-03-19 08:31:18–08:31:28 (zegar na ekranie)
  • Panel parametrówF H5.0 MHz · D 160 mm · GN 82 dB · DR 80 · ENH 2 · odtwarzanie pętli cine, 49 klatek
  • PlikMP4 480 × 352 · 4,9 s · 49 klatek

Te kadry pochodzą z dwóch urządzeń o dwóch układach panelu. Urządzenie z 2018 roku wyświetla parametry po angielsku jako GN: i D:, a dla zatrzymania obrazu i odtwarzania pętli cine zachowuje odpowiednio oznaczenia 冻结 i 回放: dotyczy to rycin 1 oraz 3–7. Urządzenie z 2017 roku wyświetla te same dwie wartości po chińsku: 增益 oznacza wzmocnienie, a 深度 głębokość. Dotyczy to ryciny 2, stanowiącej obraz kontrolny. Każdą czytelną wartość przepisano do kart ustawień powyżej w standardowym zapisie. Widoczne na ekranie pola ID, imienia i nazwiska, płci oraz wieku zawierają wartości demonstracyjne dostarczane fabrycznie z urządzeniem i są pokazane tak, jak zostały zarejestrowane. Przejrzano również trzy dodatkowe materiały z tej samej biblioteki, pozostawiając je poza zestawem: dwa to pomniejszone wycinki kadrów zamieszczonych powyżej, a trzeci to częściowo pokrywający się eksport z tego samego bufora cine co rycina 1.

Interpretacja obrazów

Co pokazuje to badanie

Jedno pytanie, zadane w jednym miejscu. Umieścić głowicę konweksową o niskiej częstotliwości w dolnej przestrzeni międzyżebrowej między linią pachową środkową a tylną, skierować ją na przeponę i sprawdzić, czy widać struktury za opłucną. Gdy w klatce piersiowej nie ma płynu, odpowiedź brzmi nie: powietrze odbija niemal całą wiązkę, więc na ekranie widać parę centymetrów ściany klatki piersiowej, a następnie cień, zaś przepona oraz leżąca pod nią wątroba lub śledziona są z tego okna niewidoczne. Przedstawia to rycina 1 i właśnie dlatego badanie to można szybko opanować.

Płyn całkowicie zmienia obraz. Zbiornik płynu przewodzi ultradźwięki, dzięki czemu wiązka dociera do przepony i wszystkich struktur za nią, a w obrazie uwidacznia się ciemna przestrzeń ograniczona od dołu jasną, łukowatą linią, pod którą leży narząd miąższowy. W tej przestrzeni płuco, które utraciło powietrzność, przestaje zachowywać się jak lustro i zaczyna zachowywać się jak tkanka: przybiera postać szarego klina o widocznej strukturze, umocowanego we wnęce i kołyszącego się wraz z ruchami klatki piersiowej.

Rozróżnienie przesięku i wysięku wymaga więcej niż samego obrazu: bezechowy zbiornik płynu może zawierać przesięk albo wysięk, a przesięk zagęszczony podczas leczenia diuretykami może być echogeniczny. Ustalenie, po której stronie przepony znajduje się obrazowany obszar, wymaga wcześniejszego odnalezienia przepony i utrzymywania jej na ekranie — dlatego ten punkt odniesienia stanowi podstawę całej techniki.

Akwizycja obrazu

Jak przebiega badanie

Głowica konweksowa o niskiej częstotliwości, 2–5 MHz, z penetracją na głębokość 10–25 cm, ponieważ w badaniu klatki piersiowej osoby dorosłej potrzebna jest penetracja na głębokość 10–25 cm. Głowica sektorowa z matrycą fazową stanowi odpowiednią alternatywę do badania przez wąskie przestrzenie międzyżebrowe. Głowica liniowa o wysokiej częstotliwości jest tu niewłaściwym narzędziem: sięga na głębokość 2–5 cm, czyli do ściany klatki piersiowej i powierzchni opłucnej, a nie do zachyłka. Głębokość obrazowania w aparacie ustawia się zwykle na 8–10 cm.

The European Respiratory Review opisuje systematyczne badanie, podczas którego pacjent siedzi wyprostowany lub lekko pochylony do przodu, a skanowanie odbywa się od tyłu. W przypadku pacjenta leżącego na plecach, ACEP Sonoguide zaleca umieszczenie głowicy wzdłuż linii pachowej tylnej powyżej przepony, ponieważ płyn pod wpływem grawitacji przemieszcza się do najniżej położonych obszarów i gromadzi w kącie żebrowo-przeponowym. Ten wybór ma znaczenie: Ko i współpracownicy zmierzyli głębokość kieszeni płynu z różnych dostępów u pacjentów leżących na plecach i stwierdzili, że w 40,6 procent przypadków obecności płynu w jamie opłucnej jego głębokość przekraczała 1 cm przy dostępie tylnym lub tylno-bocznym, ale nie przy bocznym.

Przed interpretacją obrazu ustalić jego punkty orientacyjne. Zidentyfikować przeponę: po prawej stronie z leżącymi pod nią wątrobą i prawą nerką, a po lewej ze śledzioną i lewą nerką, i utrzymywać ten punkt orientacyjny w kadrze. Wszystko po brzusznej stronie tej linii należy do jamy brzusznej. Następnie wykonać wachlarzowe skanowanie zachyłka, a jeśli potrzebny jest pomiar, zmierzyć maksymalną odległość między obiema blaszkami opłucnej u podstawy płuca na końcu wydechu i zapisać pozycję pacjenta razem z wynikiem, ponieważ pozycja decyduje o tym, którą stałą należy zastosować.

W kwestii bezpieczeństwa wyniki badań są zgodne: metaanaliza 24 badań obejmujących 6 605 zabiegów wykazała ogólną częstość odmy opłucnowej po torakocentezie wynoszącą 6,0 procent oraz związek stosowania kontroli obrazowej z ilorazem szans równym 0,3.

Szybkie porównanie

Płyn a jego brak: analiza poszczególnych struktur

Czwartą kolumnę należy czytać łącznie z pozostałymi trzema. W tym badaniu obraz jest łatwy do rozpoznania, a zasadnicza praca polega na jego precyzyjnej interpretacji.

Co widać na obrazie Brak płynu Płyn Co nadal wymaga oceny poza tym kadrem
Za powierzchnią opłucnej
 Powietrze zatrzymuje wiązkę. Wąski pas ściany klatki piersiowej, potem cień akustyczny, a za nim nic. Wiązka przenika dalej. Ciemna przestrzeń z widocznymi za nią rozpoznawalnymi strukturami. Okno akustyczne wskazuje na obecność płynu. Nie określa jego ilości ani rodzaju.
Przepona
 Niewidoczne przez okno międzyżebrowe nad upowietrznionym płucem. Jasna, zakrzywiona linia z wątrobą lub śledzioną bezpośrednio pod nią. Płyn po brzusznej stronie tej linii oznacza wodobrzusze. Pomylenie stron to klasyczny błąd w tym badaniu.
Brzeg płuca
 Niewidoczne oddzielnie, ponieważ powietrze i płuco tworzą wspólną powierzchnię. Klin o tkankowej echostrukturze wewnątrz zbiornika płynu, kołyszący się wraz z ruchami klatki piersiowej. Zatrzymana klatka pokazuje kształt. Tylko nagranie pokazuje ruch, a to właśnie ruch pozwala nazwać ten objaw.
Sam płyn
 Brak zbiornika płynu do scharakteryzowania. Obraz bezechowy w prostym zbiorniku płynu, echogeniczny lub z przegrodami w zbiorniku złożonym. Płyn w bezechowym zbiorniku może być przesiękiem lub wysiękiem, a przesięk zagęszczony pod wpływem diuretyków może dawać echogeniczny obraz.
Głębokość kieszeni płynu
 Brak kieszeni płynu do pomiaru. Odległość między opłucną ścienną a trzewną u podstawy płuca, w milimetrach. Mnożnik Balika wynoszący 20 odnosi się do tego pomiaru u pacjenta leżącego na plecach. Reguła dla pozycji siedzącej wykorzystuje inną stałą i inną odległość, dlatego w dokumentacji obok wartości należy zapisać punkt orientacyjny i pozycję pacjenta.

Echogeniczność i jej wartość predykcyjna: Yang i wsp., 320 przypadków, z wyjątkiem opisanym w pracy Hassan i współpracownicy. Poruszający się niedodmowy płat płuca w trybie B oraz objaw sinusoidy w zapisie w trybie M uzyskanym z tej samej przestrzeni: Killu i Kakol i Lichtenstein. Odróżnianie płynu nad przeponą od płynu pod nią: Halvorsen i Thompson i Blanco i Volpicelli. Wzory na objętość i wpływ pozycji pacjenta, z podaniem dla każdego wzoru pomiaru, na podstawie którego go wyprowadzono: Balik et al. i Usta et al., czytać łącznie z Vetrugno i Bove. Dostęp do wszystkich źródeł: 14 września 2026 r.

Sprzęt

Aparat i ustawienia

Lewa kolumna zawiera opublikowaną specyfikację, a prawa pokazuje wartości rzeczywiście wyświetlane w interfejsie urządzenia podczas rejestracji tych kadrów. Najpierw należy zwrócić uwagę na głębokość. Każdy kadr z czytelnym panelem zarejestrowano przy głębokości 160 lub 200 mm, czyli ustawieniu dla matrycy konweksowej. To właśnie ten parametr rozstrzyga o wyborze sprzętu do tego badania. Obrazowanie zachyłka żebrowo-przeponowego u dorosłych wymaga większego zasięgu niż zapewnia głowica liniowa o wysokiej częstotliwości, niezależnie od jej ceny; zwiększanie wzmocnienia pozostawia tę granicę zasięgu bez zmian. To właśnie ta wartość głębokości byłaby dla mnie kryterium zakupu. Jeśli urządzenie ma służyć wyłącznie do badań klatki piersiowej i jamy brzusznej, przedstawiona poniżej głowica wyposażona tylko w matrycę konweksową osiąga tę samą głębokość przy niższej cenie. Głowica łącząca trzy geometrie obrazowania zaczyna uzasadniać swoją cenę dopiero wtedy, gdy zakres zastosowań obejmuje też dostępy naczyniowe, stawy i drobne struktury.

Opublikowana specyfikacja

Suresult D3Ultra

Trzy geometrie, jedna głowica — $2,976

  • Konweksowa3.2 / 5.0 MHz · 90–300 mm · 45°
  • Głowica sektorowa z matrycą fazową3.2 / 5.0 MHz · 90–300 mm · 60°
  • Liniowa7.5 / 10 MHz · 20–100 mm · 40 mm
  • Tor sygnału192 elementy · 64 kanały · 256 poziomów szarości
  • Zakres wzmocnienia30–105 dB · zakres dynamiki 40–110
  • DopplerDoppler kolorowy, Doppler mocy i Doppler pulsacyjny (PW) oraz tryby B i M
  • Głowica156 × 65 × 20 mm · 263 g · 2 h skanowania
  • Łączy się ziOS, Android, Windows · dwupasmowe Wi-Fi

Dane odczytane z sześciu czytelnych paneli na ekranach

  • Ustawienie wstępneNiewyświetlane na tych klatkach
  • MatrycaGłowica konweksowa na każdej klatce
  • GłębokośćD 160 mm w badaniu z płynem w jamie opłucnej, D 200 mm w badaniu kontrolnym; nieczytelne na rycinie 6
  • CzęstotliwośćF 3.5 MHz i F H5.0 MHz
  • WzmocnienieGN od 75 do 86 dB na sześciu czytelnych panelach
  • Zakres dynamikiDR 60 i DR 80 · ENH 2 i 4
  • Dane wyjścioweMI i TIS nie są wyświetlane na tych klatkach
  • TrybyCałość w trybie B · każdą z przedstawionych tu cech ocenia się w skali szarości
Specyfikacja i cena D3Ultra →Głowica konweksowa C5SH — $2,139 →Pulmonologia — centrum tematyczne →Intensywna terapia: centrum wiedzy →Biblioteka badań →

Zastosowanie tej samej głowicy przy tym samym ustawieniu głębokości do badań jamy brzusznej opisano w atlas obrazów pęcherzyka żółciowego i prawego górnego kwadrantu jamy brzusznej.

Pytania związane z tym wyszukiwaniem

USG w ocenie płynu w jamie opłucnej: pytania

Czy USG wykrywa płyn w jamie opłucnej skuteczniej niż RTG klatki piersiowej?

Tak, a różnica jest duża. Metaanaliza 12 badań obejmujących 1 554 osoby wykazała łączną czułość USG na poziomie 0,94 i swoistość na poziomie 0,98, wobec odpowiednio 0,51 i 0,91 dla radiografii. U wentylowanych mechanicznie pacjentów intensywnej terapii, u których badaniem referencyjnym była TK, USG osiągnęło czułość i swoistość 100 procent, podczas gdy przyłóżkowe zdjęcie RTG uzyskało odpowiednio 65 i 81 procent.

Jak małą ilość płynu w jamie opłucnej można wykryć w badaniu USG?

Bardzo niewielkie ilości. W pierwotnym badaniu porównawczym USG wykrywało już 3–5 mL otorbionego płynu w jamie opłucnej, a w badaniu zdrowych ochotników zmierzono fizjologiczne warstwy płynu o grubości 2,0–4,3 mm. Zdjęcie rentgenowskie jest znacznie mniej czułe: płyn staje się widoczny w postaci menisku w projekcji bocznej przy objętości około 50 mL, a w projekcji czołowej przy około 200 mL.

Jak mierzy się objętość płynu w jamie opłucnej w badaniu USG?

Zwykle stosuje się uproszczone obliczenie według wzoru Balika: objętość w mililitrach oblicza się, mnożąc przez 20 maksymalną odległość między opłucną ścienną a trzewną w milimetrach, mierzoną u podstawy płuca pod koniec wydechu. Wzór wyprowadzono na podstawie badania 81 wentylowanych mechanicznie pacjentów leżących na plecach z tułowiem uniesionym pod kątem 15 stopni, a jego średni błąd przewidywania wynosi 158 ± 161 mL. Odrębną regułę dla pacjenta w pozycji siedzącej opracowali Usta i współpracownicy w kardiochirurgii, lecz stosuje się w niej mnożnik 16 i mierzy inną odległość — od połowy wysokości przepony do opłucnej trzewnej. Każda z tych dwóch stałych jest przypisana do konkretnego sposobu pomiaru.

Co w badaniu USG można pomylić z płynem w jamie opłucnej?

Trzy sytuacje. Płyn poniżej przepony, czyli wodobrzusze — do odróżnienia go od płynu w jamie opłucnej służą objaw przepony, objaw przemieszczenia odnogi przepony i objaw pola nagiego. Artefakt lustrzany, który powiela obraz wątroby powyżej przepony, ponieważ przepona jest powierzchnią silnie odbijającą ultradźwięki. Oraz zbiornik płynu w osierdziu, który w udokumentowanym przypadku odtworzył obraz niedodmowego płuca unoszącego się w płynie.

Jak odróżnić płyn w worku osierdziowym od płynu w jamie opłucnej?

Na podstawie położenia płynu względem aorty piersiowej zstępującej. Pierwotna seria badań echokardiograficznych wykazała, że izolowany płyn w jamie osierdzia tworzył bezechową przestrzeń między aortą piersiową zstępującą a tylną ścianą lewej komory, natomiast izolowany płyn w jamie opłucnej tworzył przestrzeń za tą aortą. W nauczaniu ultrasonografii przyłóżkowej obowiązuje ta sama zasada: płyn w jamie osierdzia układa się przed aortą zstępującą, a płyn w jamie opłucnej za nią i bocznie od niej.

Pochodzenie materiału

Źródła i pochodzenie obrazów

Każde ujęcie na tej stronie zarejestrowano w ramach własnej klinicznej biblioteki referencyjnej Suresult z lat 2017–2020. Materiał pochodzi sprzed obecnej linii produktów; modele użytych urządzeń pozostają nieokreślone w dokumentacji, a ujęcia są prezentowane bez przypisania do modeli z obecnej oferty. Na sześciu z siedmiu ujęć widnieje czytelny panel parametrów, a ustawienia przepisano z wartości trwale naniesionych na dane ujęcie. Oznaczenia uwidocznionych zmian pochodzą z zapisów samej biblioteki. Wszystkie ujęcia zachowują oryginalny obraz i oznaczenia. Jedno jest przycięte, co zaznaczono w podpisie: rycina 6 trafiła do biblioteki jako wyeksportowany plik z odciętym panelem parametrów i cyframi daty.

Obrazy i nagrania USG Suresult na tej stronie są udostępnione na licencji CC BY 4.0: można je ponownie wykorzystywać z podpisem „Obraz: Suresult (suresultmed.com)”. Jak podać źródło.

Jaka głębokość obrazowania jest rzeczywiście potrzebna w badaniach klatki piersiowej?

Zachyłek żebrowo-przeponowy u osoby dorosłej jest głęboko położoną strukturą badaną przez przestrzenie międzyżebrowe, dlatego na początku należy wykluczyć, a nie brać pod uwagę głowicę liniową o wysokiej częstotliwości. Pozostaje kwestia, czy jedna głowica ma również służyć do zakładania dostępów naczyniowych oraz badania stawów i małych narządów. Wystarczy opisać typowy tygodniowy zakres pracy, a wskażę, która z tych głębokości rzeczywiście przesądza o wyborze, uwzględniając także sytuację, w której zakup warto na razie odłożyć.


awatar autora

Informacje o Dr. Fernando Mariz, MD

Nazywam się dr Fernando Mariz i praktykuję w Nowym Jorku jako lekarz zajmujący się ginekologią i chirurgią miednicy. Przed rozpoczęciem kariery medycznej służyłem w Korpusie Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, gdzie rozwinąłem dyscyplinę, koncentrację i opanowanie, które do dziś kształtują mój sposób opieki nad pacjentami. Moja praca w Maiden Lane Medical obejmuje opiekę nad zdrowiem kobiet, profilaktykę, ultrasonografię, leczenie bólu miednicy i nieprawidłowych krwawień z macicy oraz małoinwazyjne zabiegi ginekologiczne.

Nowsze
Najlepsze skanery pęcherza na 2026 rok: ranking 8 urządzeń
Powrót do listy
Starsze Obrazy USG pęcherzyka żółciowego: obraz prawidłowy, złogi i pogrubienie ściany, klatka po klatce

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *