Linie B w USG płuc: protokół BLUE krok po kroku

Interfejs ręcznego aparatu USG Suresult D3Ultra podczas badania płuc: linia opłucnej i linie A w trybie B, poniżej objaw brzegu morskiego w trybie M, preset MSK przy głębokości 60 mm i H10.0 MHz

USG płuc na żywo z użyciem ręcznej głowicy: jasna linia opłucnej w trybie B, poniżej zapis w trybie M na całą szerokość ekranu, program MSK przy głębokości 60 mm i częstotliwości H10.0 MHz — **Opublikowano na kanale Suresult 12 października 2025 r.** Prowadzący prezentację Brandon Ramakko, DC, bada sam siebie, o czym mówi w 0:43. Zamieszczony niżej zatrzymany kadr pochodzi z tego nagrania.

Czteropunktowe badanie przeglądowe płuc wykonane od początku do końca za pomocą głowicy ręcznego aparatu USG — ślizganie opłucnej, linie A, linie B i objaw kurtyny u podstawy płuca — ze znacznikami czasu dla każdego punktu, ustawieniami odczytanymi z ekranu urządzenia i transkrypcją całego nagrania.

Autorstwo i recenzja kliniczna:

Fernando Mariz, MDGinekologia, chirurgia miednicy, ultrasonografia

Dr Mariz — informacje

Nazywam się dr Fernando Mariz i jestem lekarzem zajmującym się ginekologią i chirurgią miednicy, praktykującym w Nowym Jorku. Przed rozpoczęciem kariery medycznej służyłem w U.S. Marine Corps, gdzie rozwinąłem dyscyplinę, koncentrację i opanowanie, które do dziś wpływają na sposób, w jaki opiekuję się pacjentami. W Maiden Lane Medical zajmuję się zdrowiem kobiet, profilaktyką, ultrasonografią, bólem miednicy, nieprawidłowymi krwawieniami z macicy oraz małoinwazyjnymi zabiegami ginekologicznymi.

Profil Maiden Lane Medical · Weill Cornell Medicine

Jailyn Avila, MDMedycyna ratunkowa, edukacja w zakresie POCUS

Dr Avila — informacje

Nazywam się dr Jailyn Avila. Pracuję jako lekarz medycyny ratunkowej w południowej Kalifornii, zajmuję się edukacją i rozwijam innowacje w dziedzinie zdrowia cyfrowego. Moja praca kliniczna opiera się na opiece nad pacjentami w stanach nagłych, a działalność dydaktyczna koncentruje się na ultrasonografii przyłóżkowej, kształceniu rezydentów oraz praktycznym szkoleniu lekarzy. W ramach współpracy z Emergent Medical Associates, UHS SoCal MEC Emergency Medicine Residency, Core Ultrasound i FemInEM łączę opiekę nad pacjentami, edukację medyczną i łatwo dostępne kształcenie cyfrowe.

Strona osobista · FemInEM

Zweryfikowani autorzyZaktualizowano 23 września 2026

Krótka odpowiedź

Linie B to pionowe artefakty przypominające wiązki lasera, które wychodzą z linii opłucnej i biegną do dolnej krawędzi ekranu bez zanikania: 3 lub więcej w jednej przestrzeni międzyżebrowej oznacza zespół śródmiąższowy w danym oknie badania, natomiast 1 lub 2 mogą występować w warunkach prawidłowych. Oznaczają płyn w płucu pod głowicą, a przyczynami dodatniego wyniku w oknie akustycznym są obrzęk płuc, zapalenie płuc, ARDS i śródmiąższowa choroba płuc; jedna lub dwie linie mieszczące się w normie pojawiają się głównie w dolnych partiach płuc i u starszych pacjentów. Linie A są ich odpowiednikiem o przeciwnym znaczeniu: to poziome powtórzenia linii opłucnej, charakterystyczne dla wypełnionego powietrzem płuca i obecne zarówno w zdrowej klatce piersiowej, jak i przy odmie opłucnowej, dlatego same nigdy nie rozstrzygają rozpoznania. Demonstracja na tej stronie obejmuje badanie w czterech punktach głowicą ręcznego aparatu USG i nie wykazuje żadnych linii B — w każdym oknie widać linie A oraz ślizganie opłucnej, czyli dokładnie taki obraz, jaki występuje w prawidłowym płucu, a obrazy linii B, płynu w jamie opłucnej i konsolidacji pokazano jako obrazy referencyjne w 2:28 i 2:43, zamiast uzyskać je na żywo. To wciąż najszybszy znany mi sposób nauki rozpoznawania tego objawu: rozpoznanie mokrego płuca wymaga dokładnej znajomości wyglądu suchego płuca przy 10 MHz. Aby obejrzeć badanie, należy zacząć od 5:36; aby zobaczyć obrazy — od 0:43.

Potrzebne jest urządzenie, a nie opis badania? dział pulmonologii przedstawia modele stosowane do badań klatki piersiowej, a Strona produktu D3Ultra zawiera pełną specyfikację i aktualną cenę.

Cztery punkty badania

Gdzie przyłożyć głowicę i co wyjaśnia każdy punkt badania

Cztery okna akustyczne w kolejności badania, wraz z pytaniem, na które każde z nich ma odpowiedzieć, oraz wynikami omawianymi na głos w każdym punkcie. Kliknięcie dowolnego punktu przenosi do odpowiedniego momentu filmu.

01Górna strefa przedniaDruga przestrzeń międzyżebrowaCzy występuje ślizganie opłucnej i czy widoczne są linie A czy B?Linie Aobjaw brzegu morskiego5:36 02Dolna strefa przedniaOd piątego do szóstego żebraTo samo pytanie, lepsze okno akustyczne — tutaj najłatwiej było rozpoznać ślizganie opłucnej.ślizganie opłucnejobjaw brzegu morskiego6:32 03Strefa bocznaBoczna ściana klatki piersiowejPonowna ocena ślizgania opłucnej i celowe sprawdzenie, czy nie pojawiły się linie B.ślizganie opłucnejbrak linii B7:07 04Najniżej położony kątPLAPS — posterolateral inferiorZachyłek, w którym gromadzi się płyn. Płyn w jamie opłucnej, konsolidacja, objaw kurtyny.objaw kurtynygranica między płucem a wątrobą7:38

0:00Objaśnienia, obrazy referencyjne i uzasadnienie protokołu5:36Cztery punkty badane na żywo8:52Zamknij

część dydaktyczna, obrazy referencyjne i uzasadnienie protokołucztery punkty badane na żywozamknij

Właściwy protokół BLUE obejmuje badanie w trzech punktach. Pokazane tutaj badanie w czterech punktach stanowi autorskie rozszerzenie klinicysty prowadzącego prezentację, o czym mówi on w 0:00. Zaleca też dodawanie punktów tylnych, gdy tylko pacjent może usiąść i pochylić się do przodu, ponieważ plecy są łatwiej dostępne niż przód klatki piersiowej, a konsolidacje również są tam widoczne; uzasadnienie badania tych punktów przedstawia od 3:36, ale samo ich badanie pozostaje poza kadrem.

Ze znacznikami czasu

Kluczowe momenty wraz z ustawieniami

Trzecia kolumna zawiera to, czego zwykle brakuje w filmach z badania USG: preset, głębokość i częstotliwość nadawania wyświetlane w danym momencie na urządzeniu. W tym nagraniu zwraca uwagę, że nigdy się nie zmieniają. Jeden preset, jedna głębokość i jedna częstotliwość służą do badania wszystkich czterech punktów — a ta częstotliwość jest najwyższą dostępną dla matrycy liniowej tej głowicy.

Czas	Co widać na ekranie	Głowica, ustawienie wstępne, głębokość, częstotliwość
0:00	Cztery punkty badania i powody ich wyboruczęść dydaktycznaPlan badania jest ustalony jeszcze przed wzięciem głowicy do ręki: trzy płaty płucne oraz najniżej położony zachyłek, w którym gromadzi się płyn. Właściwy protokół BLUE wykorzystuje trzy punkty; pokazane tutaj badanie w czterech punktach jest autorskim rozszerzeniem klinicysty prowadzącego prezentację, o czym sam mówi.	Fragment dydaktyczny · panel urządzenia poza kadrem
0:43	Ślizganie opłucnej — objaw mrówekczęść dydaktycznaJeden objaw, na którym opiera się całe badanie. Ślizganie opłucnej porównano do mrówek przemieszczających się wzdłuż ściany jamy; jeśli opłucna się w tym miejscu nie porusza, płuco nie przylega do ściany klatki piersiowej.	Nagranie referencyjne na slajdzie · bez panelu urządzenia na ekranie
1:03	Linie A, tryb M, objaw plaży a objaw kodu kreskowegoczęść dydaktycznaLinie A opisano jako artefakt rewerberacyjny, który powtarza się w regularnych odstępach poniżej opłucnej, i wyraźnie stwierdzono, że występują zarówno w prawidłowym płucu, jak i w odmie opłucnowej. Tryb M przedstawiono jako sposób rozstrzygnięcia: ziarnisty obraz plaży tam, gdzie płuco się porusza, oraz płaski obraz kodu kreskowego tam, gdzie pozostaje nieruchome.	Nagranie referencyjne na slajdzie · pokazano tryby B i M
1:50	Objaw kurtyny u podstawy płucaczęść dydaktycznaPodstawa płuca, gdzie upowietrznione płuco przesuwa się nad wątrobą i ją zasłania. Wyjaśniono, co zastąpiłoby ten obraz w badaniu z nieprawidłowym wynikiem: bezechowy trójkąt nad przeponą przy obecności płynu w jamie opłucnej albo płuco, przez które można zobaczyć struktury położone głębiej, przy konsolidacji.	Nagranie referencyjne na slajdzie · bez panelu urządzenia na ekranie
2:28	Jak dla porównania wyglądają płyn w jamie opłucnej i konsolidacjaczęść dydaktycznaDwa obrazy referencyjne zmian patologicznych: płyn w jamie opłucnej oraz płuco z konsolidacją, które przewodzi ultradźwięki na tyle dobrze, że widać przez nie śledzionę lub wątrobę.	Obrazy referencyjne na slajdzie · bez panelu urządzenia na ekranie
2:43	Linie B, artefakty ogona komety i zlewające się linie Bczęść dydaktycznaMokre płuco. Artefakty ogona komety wychodzące z linii opłucnej nasuwają podejrzenie zapalenia płuc, a gdy jest ich tak wiele, że zlewają się w jedno szerokie pasmo, obraz ten określa się jako silnie przemawiający za zapaleniem płuc.	Obrazy referencyjne na slajdzie · bez panelu urządzenia na ekranie
3:05	Trafność diagnostyczna protokołu BLUEczęść dydaktycznaCzułość i swoistość protokołu BLUE przytoczono z opublikowanej tabeli widocznej na ekranie jako wartości na poziomie osiemdziesięciu kilku i dziewięćdziesięciu kilku procent.	Cytowana tabela na slajdzie · panel urządzenia poza kadrem
3:36	Dlaczego wybrano te punkty i jak badać od strony plecówczęść dydaktycznaB w nazwie BLUE oznacza „bedside”, czyli badanie przy łóżku pacjenta, co ogranicza dostęp: u pacjenta leżącego na plecach dostępny jest przód i niewielka część boku klatki piersiowej. Posadzenie pacjenta umożliwia dostęp do pleców, które łatwiej zbadać i gdzie również widoczne są konsolidacje.	Fragment dydaktyczny · panel urządzenia poza kadrem
4:40	Niech pytanie kliniczne wyznacza kierunek badaniaczęść dydaktycznaNajłatwiejsza do zastosowania w innych badaniach zasada z tego nagrania: najpierw ustalić pytanie, a potem rozpocząć ocenę. Poszukiwanie zapalenia płuc oznacza obserwowanie linii B; poszukiwanie odmy opłucnowej oznacza skupienie się wyłącznie na opłucnej. Prawidłowy wynik USG płuc u pacjenta z dusznością to powód, by zbadać kończyny dolne.	Fragment dydaktyczny · panel urządzenia poza kadrem
5:36	Punkt 1 — druga przestrzeń międzyżebrowaPierwsza rejestracja obrazu na żywo. Głowicę przykłada się między żebrami na wysokości drugiego żebra, osoba badana bierze wdech i włącza się tryb M. Stwierdza się linię A i brak artefaktów ogona komety, a zapis w trybie M interpretuje się jako objaw brzegu morskiego, a nie kodu kreskowego.	Głowica liniowa · program MSK · D 60 mm · F H10.0 MHz · GN 105 dB · DR 80 · B + M
6:32	Punkt 2 — od piątego do szóstego żebraNajwyraźniejsze ślizganie opłucnej w nagraniu i moment, w którym wprost pada uzasadnienie wykluczenia: ślizganie opłucnej występuje tylko wtedy, gdy płuco przylega do ściany klatki piersiowej, więc jego obecność rozstrzyga tę kwestię w tym oknie akustycznym.	Głowica liniowa · program MSK · D 60 mm · F H10.0 MHz · GN 105 dB · DR 80 · B + M
7:07	Punkt 3 — boczna ściana klatki piersiowejWięcej żelu, ramię uniesione, głowica przyłożona do bocznej ściany klatki piersiowej. Ponownie widoczne jest ślizganie opłucnej, a w tym oknie jednoznacznie wykluczono obecność linii B.	Głowica liniowa · program MSK · D 60 mm · F H10.0 MHz · GN 105 dB · DR 80 · B + M
7:38	Punkt 4 — PLAPS i ocena podstawy płucaDolny punkt tylno-boczny; głowica jest przesuwana w dół, aż w obrazie pojawi się dolna część płuca. Tryb M zostaje wyłączony. Na zatrzymanym kadrze wskazano żebro, wątrobę i płuco. Pokazano kurtynę przesuwającą się nad wątrobą wraz z przeponą i opisano nieprawidłowe warianty tego obrazu.	Głowica liniowa · program MSK · D 60 mm · F H10.0 MHz · GN 105 dB · DR 80 · B + M, następnie tylko B

Ustawienia przepisano z interfejsu urządzenia widocznego w nagraniu. Głębokość to wartość D na ekranie; częstotliwość to wartość F w trybie harmonicznym. Pierwsze dziewięć wierszy omówiono na podstawie slajdów i obrazów referencyjnych zamiast podczas skanowania na żywo, dlatego w większości z nich na ekranie nie widać panelu urządzenia. Tryb M zostaje włączony przy znaczniku 5:36 i ponownie wyłączony podczas badania w czwartym punkcie.

Interpretacja obrazów

Co pokazuje to badanie USG

Linia opłucnej jest jedyną strukturą rzeczywiście potrzebną do tego badania. Znajduje się centymetr pod skórą, pomiędzy cieniami dwóch żeber, i migocze podczas oddychania. To migotanie jest ślizganiem opłucnej, na którym opiera się całe badanie: jeśli obie blaszki opłucnej nadal się stykają, przesuwają się względem siebie, co wyklucza odmę opłucnową w tym oknie akustycznym. Brak ślizgania sam w sobie nie stanowi rozpoznania — wskazuje jedynie, że płuco nie przesuwa się tam względem ściany klatki piersiowej.

Wszystko poniżej linii opłucnej jest artefaktem, ponieważ wypełnione powietrzem płuco odbija niemal cały docierający do niego dźwięk. Linie A to poziome echa linii opłucnej, powtarzające się w równych odstępach; tak wygląda suche płuco, a linie te występują również w odmie opłucnowej. Ich pionowym odpowiednikiem są linie B: pasma przypominające wiązki lasera, które zaczynają się na opłucnej, sięgają poza dolną krawędź ekranu bez zanikania, wymazują przecinane linie A i poruszają się wraz z oddechem. Występują tylko tam, gdzie obecny jest płyn. Co najmniej trzy w jednej przestrzeni międzyżebrowej wskazują na zespół śródmiąższowy w tym oknie obrazowania; przy większej liczbie zlewają się w jedno szerokie białe pasmo.

Zatrzymany obraz podstawy płuca na ręcznym aparacie USG: jasne, wypełnione powietrzem płuco w górnej części sektora zasłania widok znajdującej się za nim wątroby, program MSK przy głębokości 60 mm i częstotliwości H10.0 MHz — **Podstawa płuca na zatrzymanym kadrze z 7:57.** Kadr, który klinicysta prowadzący prezentację omawia, wskazując żebro, wątrobę i płuco, oraz obraz, który nazywa objawem kurtyny: wypełnione powietrzem płuco przesuwa się wraz z przeponą i zasłania leżącą za nim wątrobę. W badaniu z nieprawidłowym wynikiem ten obraz zastępuje bezechowy klin nad przeponą lub płuco o tak litej strukturze, że można przez nie zobaczyć struktury położone głębiej. Głowica liniowa · preset MSK · D 60 mm · F H10.0 MHz · GN 105 dB · DR 80.

Tryb M rozstrzyga, gdy ślizganie jest zbyt subtelne, by ocenić je wzrokowo: ziarnisty obraz brzegu morskiego poniżej gładkiego pasma tam, gdzie płuco się porusza, oraz płaskie, równoległe linie — objaw kodu kreskowego — tam, gdzie ruchu nie ma. Ustawienia są ważniejsze, niż się wydaje. We wszystkich czterech punktach badanie wykonuje się głowicą liniową przy ustawieniach 10 MHz i 60 mm — to górna granica zakresu tej głowicy i właściwy wybór dla struktury położonej centymetr pod powierzchnią. Przy tych ustawieniach wiązka nie dotrze do płynu u podstawy płuca na głębokości dziesięciu centymetrów; w tym miejscu moim wyborem byłaby głowica konweksowa.

Zapis dosłowny

Pełna transkrypcja

Transkrypcja — 9:28, 18 fragmentów

Transkrypcję sporządzono na podstawie nagrania i zredagowano dla większej czytelności; nawiasy kwadratowe oznaczają objaśnienia redakcyjne, a każdy znacznik czasu przenosi do odpowiedniego miejsca w filmie.

Założenia badania

0:00Nazywam się Brandon Ramakko. Dzisiaj wykonamy bardzo, bardzo krótkie przykładowe badanie USG płuc za pomocą ręcznego aparatu USG Suresult D3Ultra. W mojej wersji badania wykorzystuję cztery punkty. Dlaczego wybieram cztery punkty? Patrząc na płaty, obejmuję badaniem ten płat, ten płat, ten płat, a następnie wybieram dolny narożnik, gdzie prawdopodobnie gromadzi się płyn. Istnieje wiele podobnych protokołów. Protokół BLUE wykorzystuje trzy punkty zamiast czterech i ogólnie im więcej punktów się zbada, tym lepiej. Można więc według uznania zbadać tylną ścianę; a jeśli trzy punkty nie odpowiadają, można wybrać cztery, pięć, sześć — można też według uznania sprawdzić każdą przestrzeń międzyżebrową.

Na co zwracać uwagę

0:43Tutaj, na własnym przykładzie, chodziło mi o uzyskanie kilku prawidłowych obrazów, żeby omówić, czego szukamy. Szukamy ślizgania opłucnej — przypomina ono trochę mrówki poruszające się wzdłuż ściany jamy. Jeśli wzdłuż ściany jamy nie widać ruchu, wiadomo, co to oznacza: odmę opłucnową. Płuca tam nie ma albo się nie porusza.

1:03Jeśli chodzi o pozostały obraz płuca — jego wnętrza nie widać, ponieważ płuco jest wypełnione powietrzem. Dlatego odma opłucnowa i prawidłowe płuco wyglądają tak samo. Poniżej opłucnej widać tak zwaną linię A, czyli po prostu artefakt rewerberacji: odbijający się tu tam i z powrotem dźwięk sprawia, że linia powtarza się w regularnych odstępach. Taki obraz oznacza odmę opłucnową albo prawidłowe płuco. Następnie szuka się ślizgania opłucnej; jego obecność pozwala wykluczyć odmę opłucnową. Niektórzy wolą korzystać z trybu M i szukają objawu brzegu morskiego — ta część wygląda jak piaszczysta plaża, a ta jak woda; tak właśnie powinien wyglądać obraz. Jeśli natomiast widać obraz bardziej podobny do tego, po prostu jak kod kreskowy, jest to objaw odmy opłucnowej.

1:50I znów wystarczy sprawdzić różne miejsca; widzimy to samo. Szukamy mrówek pełzających po opłucnej. A tutaj, w tym narożniku, mamy tak zwany objaw kurtyny, ponieważ prawidłowo nie można zobaczyć struktur przez płuca, prawda? Widzimy więc, jak płuco się porusza i zasłania widok — uniemożliwia nam zobaczenie wnętrza wątroby. Gdyby był tu płyn, widzielibyśmy klin hipoechogenicznego lub bezechowego płynu, taki trójkąt właśnie tutaj. A gdyby w płucach było zapalenie, gdyby były wypełnione i miały litą strukturę, moglibyśmy zobaczyć struktury przez płuca.

2:28Oto przykład, jak wyglądałby płyn w jamie opłucnej. A oto inny przypadek, w którym występuje konsolidacja, dzięki czemu zasadniczo możemy obrazować przez płuca — widzimy śledzionę lub wątrobę, zależnie od badanej strony ciała.

2:43Ten artefakt rewerberacji uznaje się za obraz prawidłowy lub obraz odmy opłucnowej. Obecność tak zwanych linii B lub artefaktów ogona komety oznacza mokre płuca i zwiększa podejrzenie zapalenia płuc. A obraz taki jak ten — gdy linii jest tak wiele, że niejako zlewają się w jedną ogromną linię — również silnie wskazuje na zapalenie płuc.

Wiarygodność badania

3:05Była już mowa o tym, że protokołów jest wiele; protokół BLUE jest dość powszechny. Widać, że w protokole BLUE uzyskuje się czułość i swoistość na poziomie osiemdziesięciu kilku czy dziewięćdziesięciu kilku procent. To całkiem dobry wynik.

[Pominięto fragment promocyjny, 3:17–3:36.]

Dlaczego te punkty badania

3:36Mój protokół badania płuc to zasadniczo protokół BLUE, a B w nazwie BLUE oznacza „bed”, czyli łóżko, lub „bedside”, czyli badanie przy łóżku pacjenta. Gdy pacjent leży, dostęp jest tylko od przodu i ewentualnie nieco z boku, i to wszystko. Jeśli natomiast siedzi w ten sposób, można uzyskać dostęp od tyłu. W rzeczywistości dostęp do pleców jest łatwiejszy niż do przodu klatki piersiowej, więc można dodać kolejne punkty badania. Albo, na przykład, u kobiety, u której piersi i biustonosz utrudniają dostęp, nadal można zbadać dużą część płuc od tyłu zamiast od przodu. A jeśli szukamy zmian takich jak zapalenie płuc czy konsolidacja, będą one widoczne zarówno od tyłu, jak i od przodu, dlatego przy dostępie od tyłu można je ocenić także po pominięciu dwóch przednich obszarów.

4:21Polecam ten protokół, ponieważ obejmuje zaledwie kilka punktów, a protokół BLUE to zwalidowany zestaw punktów do zbadania. Jeśli się go trzymam, oznacza to, że badanie jest co najmniej tak dobre jak badanie według protokołu BLUE, którego trafność w wykrywaniu takich zmian jak zapalenie płuc i odma opłucnowa wynosi od 80 do ponad 90 procent.

4:40To prowadzi do kolejnej kwestii. Co dokładnie chcemy znaleźć, kierując się oceną kliniczną? Na obrazach możemy szukać różnych rzeczy. Przy podejrzeniu zapalenia płuc nie interesuje nas samo ślizganie opłucnej; skupiamy się na liniach B lub C. Przy podejrzeniu odmy opłucnowej przyglądamy się opłucnej i przechodzimy od punktu do punktu, koncentrując się właśnie na niej. Jeśli jest czas, można obejrzeć wszystko, ale celem jest odpowiedź na konkretne pytanie kliniczne. Czy występuje odma opłucnowa? Jeśli to jedyne pytanie kliniczne, sprawdzamy po prostu, czy opłucna się ślizga i czy są linie A — linie A występują zarówno w odmie opłucnowej, jak i w prawidłowym płucu. Jeśli niczego nie znajdziemy, jeśli postępując zgodnie z protokołem BLUE, niczego nie znajdziemy, płuco jest prawidłowe, a pacjent ma objawy ze strony układu oddechowego, warto sprawdzić, czy nie ma zakrzepicy żył głębokich (DVT). Przyczyną może być zatorowość płucna — wówczas obraz USG płuc jest prawidłowy, mimo że pacjent nadal ma trudności z oddychaniem.

Punkt 1

5:36Włączę teraz tryb M, ponieważ niektórzy lubią z niego korzystać do rozróżniania objawu brzegu morskiego i objawu kodu kreskowego. Sam nie zwracam na to większej uwagi; będę po prostu obserwował opłucną, szukając tych przemieszczających się mrówek. Sprawdzam, czy są to linie A, B czy C. Zatem mniej więcej na wysokości drugiego żebra, spójrzmy tutaj. Między żebrami, proszę wziąć oddech. Widać tutaj linię A. Nie ma artefaktów typu ogona komety, takich jak linie B, więc zasadniczo mamy linię A. Widać też niewielki ruch i raczej objaw brzegu morskiego niż objaw kodu kreskowego.

Punkt 2

6:32Przejdźmy do kolejnego punktu. Zwykle mniej więcej na wysokości piątego, szóstego żebra. Tutaj widzę to naprawdę bardzo wyraźnie. W pierwszym punkcie nie widziałem ślizgania opłucnej tak wyraźnie; tutaj ślizganie opłucnej widać naprawdę dobrze. Należy pamiętać, że widoczne ślizganie opłucnej wyklucza — niemal w 100% wyklucza — odmę opłucnową, ponieważ ślizganie opłucnej nie występuje, jeśli płuco nie przylega do ściany klatki piersiowej. Brak ślizgania opłucnej może więc mieć inne przyczyny; natomiast jego obecność wyklucza odmę opłucnową. Mamy ślizganie opłucnej, więc z pewnością nie mam odmy opłucnowej.

Punkt 3

7:07Nałożyłem więc więcej żelu, a kolejny punkt jest tutaj. I znów bardzo wyraźnie widać ślizganie opłucnej. To świetnie. Ponownie nie widać tych linii B ani niczego podobnego, czyli u mnie nie ma zapalenia płuc.

Punkt 4

7:38A gdy przesuwam głowicę w dół, znajduję się teraz w dolnej okolicy tylno-bocznej. Schodzę w dół, aż dotrę do dolnego brzegu płuc. Właściwie to wyłączę teraz tryb M.

7:57Dobrze, co zatem widzimy? Jeśli przejrzymy kilka klatek, mamy tutaj wątrobę i mamy — mamy żebro, wątrobę i płuco. To tak zwany objaw kurtyny. Płuco zasłania wątrobę, ponieważ nie da się obrazować przez płuco; kiedy oddycham, płuco — no cóż, przepona porusza się w górę i w dół, więc płuco się przemieszcza i widzimy, jak ta kurtyna przesuwa się nad wątrobą, uniemożliwiając zobaczenie czegokolwiek. To prawidłowy obraz.

8:28Jeśli można zobaczyć, co jest za płucami, to zły znak. Oznacza to konsolidację, a płuca są pełne płynu i zalegającej treści. Jeśli tutaj znajduje się duży hipoechogeniczny lub bezechowy zbiornik płynu — często widać tu po prostu taki trójkąt, czarny trójkąt — mamy płyn w jamie opłucnej; może to być na przykład krwiak opłucnej. I to wszystko. Całkiem szybko.

Zamknij

[Pominięto fragment sponsorski, 8:52–9:28.]

Sprzęt

Aparat i ustawienia

Jedna głowica, jedno ustawienie, całe badanie przeglądowe. Lewa kolumna przedstawia opublikowaną specyfikację; prawa pokazuje, co rzeczywiście wyświetlał interfejs urządzenia podczas tego badania. To na tej drugiej kolumnie oparłbym się przy odtwarzaniu badania. Do badań klatki piersiowej odpowiednim ustawieniem domyślnym jest matryca liniowa przy 10 MHz, ponieważ opłucna leży powierzchownie i w tym obszarze rozdzielczość jest ważniejsza od penetracji. Jeśli badania płuc obejmują głównie głęboko położony płyn w jamie opłucnej oraz konsolidacje u podstawy płuc, właściwym wyborem jest matryca konweksowa zamiast konfiguracji wyłącznie liniowej; w takim przypadku należy zastosować inne ustawienie niż pokazane tutaj.

Opublikowana specyfikacja

Suresult D3Ultra

Jedna głowica, trzy matryce — $2,976

Liniowa7.5 i 10 MHz · stopnie głębokości: 20, 40, 60 i 100 mm · powierzchnia kontaktu 40 mm — matryca wykorzystywana w tym badaniu
Konweksowa3.2 i 5.0 MHz · 90–300 mm · 45° — do uwidocznienia głęboko położonego wysięku u podstawy płuca
Głowica sektorowa z matrycą fazową3.2 i 5.0 MHz · 90–300 mm · 60°
Stosowane tu trybyB i B+M dla zapisu z objawem plaży; dostępne są także Doppler kolorowy, Doppler mocy i Doppler pulsacyjny (PW)
Wzmocnienie30–105 dB — w tym badaniu zastosowano maksymalną wartość z tego zakresu
Zakres dynamiki40–110, w dziesięciu stopniach
Matryca192 elementy · 64 kanały · 256 poziomów szarości
Treść główna156 × 65 × 20 mm · 263 g · 2 h ciągłego skanowania

Odczyt z ekranu w tym nagraniu

MatrycaGłowica liniowa · program MSK, bez zmian we wszystkich czterech punktach
GłębokośćD 60 mm · środek czterostopniowej skali głębokości matrycy liniowej
CzęstotliwośćF H10.0 MHz, obrazowanie harmoniczne · górna granica zakresu częstotliwości głowicy liniowej
WzmocnienieGN 105 dB · górna granica opublikowanego zakresu
Zakres dynamikiDR 80
PrzetwarzanieENH 0 · Compound OFF
Dane wyjścioweMI 0.9 · TIS 0.2
TrybyTryb B przez całe badanie · B+M od 5:36 do wyłączenia trybu M podczas badania czwartego punktu

Specyfikacja i cena D3Ultra →Ręczny aparat USG w pulmonologii →Biblioteka badań →

Pytania związane z tym wyszukiwaniem

Pytania o linie B

Co oznaczają linie B w USG?

Linie B oznaczają obecność płynu w płucu. Są to pionowe artefakty rewerberacyjne przypominające wiązki lasera, które rozpoczynają się na linii opłucnej, sięgają bez zanikania do dolnej krawędzi ekranu, wymazują przecinane linie A i poruszają się wraz z oddechem. Ich liczbę zwiększają stany powodujące nagromadzenie płynu w śródmiąższu lub jego pogrubienie: obrzęk płuc, zapalenie płuc, ARDS i śródmiąższowa choroba płuc. W powyższym omówieniu nazwano je artefaktami ogona komety i zaznaczono, że gdy pojawia się ich wystarczająco dużo, zlewają się w jedno szerokie pasmo. Najpierw sprawdzam po prostu, czy w ogóle występują: ich obecność lub brak w danym oknie badania wnosi więcej do diagnostyki różnicowej niż ich dokładna liczba.

Źródło: POCUS Certification Academy — linie A i B. Dostęp: 5 września 2026 r.

Czym różnią się linie A od linii B?

Linie A są poziome, a linie B pionowe i mają przeciwne znaczenie. Linie A powtarzają się poniżej linii opłucnej w regularnych odstępach, ponieważ fale dźwiękowe odbijają się między głowicą a opłucną; są obrazem upowietrznionego płuca, dlatego występują zarówno w zdrowym płucu, jak i w odmie opłucnowej i same nie pozwalają odróżnić tych stanów. Linie B wychodzą z linii opłucnej i biegną w dół ekranu, a występują wyłącznie tam, gdzie w płucu znajduje się płyn. Linie A wraz ze ślizganiem opłucnej oznaczają więc prawidłowy obraz w badaniu przedniej części klatki piersiowej; linie B wskazują na obecność płynu w płucu w danym oknie badania.

Źródło: POCUS Certification Academy — linie A i B. Dostęp: 5 września 2026 r.

Ile linii B w badaniu USG uznaje się za normę?

Jedna lub dwie linie w jednej przestrzeni międzyżebrowej mogą stanowić prawidłowy obraz, szczególnie u podstaw płuc i u starszych pacjentów. Trzy lub więcej linii B w jednej przestrzeni międzyżebrowej to nieprawidłowość, interpretowana w tym oknie jako zespół śródmiąższowy. Linie liczy się w każdej przestrzeni osobno, a nie łącznie u pacjenta, dlatego wynik zapisuje się oddzielnie dla każdego okna, zamiast formułować jedną zbiorczą ocenę. Podczas nauczania mam zwyczaj liczyć linie w jednej przestrzeni, zapisywać ich liczbę i przechodzić dalej: interpretuje się obraz całej klatki piersiowej, nigdy pojedyncze okno w oderwaniu od pozostałych.

Źródło: POCUS Certification Academy — linie A i B. Dostęp: 5 września 2026 r.

Jaka jest trafność diagnostyczna protokołu BLUE?

W badaniu, w którym zdefiniowano ten protokół, profile ultrasonograficzne pozwoliły ustalić prawidłowe rozpoznanie u 90,5% z 260 pacjentów zgłaszających się z ostrą niewydolnością oddechową. Liczne linie B w przednich obszarach klatki piersiowej z zachowanym ślizganiem płuca umożliwiały rozpoznanie obrzęku płuc z czułością 97% i swoistością 95%; profile zapalenia płuc osiągnęły odpowiednio 89% i 94%; brak ślizgania w przednich obszarach klatki piersiowej z liniami A i punktem płucnym pozwalał rozpoznać odmę opłucnową z czułością 81% i swoistością 100%. To podstawa zakresu wartości przytoczonego przy znaczniku 3:05 w nagraniu powyżej.

Źródło: Lichtenstein DA, Mezière GA — Chest 2008, protokół BLUE. Dostęp: 5 września 2026 r.

Czym jest punkt płuca i czy pokazano go w tym instruktażu?

Punkt płucny to miejsce na ścianie klatki piersiowej, w którym częściowo zapadnięte płuco ponownie do niej przylega, przez co podczas oddychania ślizganie opłucnej pojawia się i zanika w tym samym obrazie. W pierwotnych danych dotyczących protokołu BLUE to właśnie ten objaw zwiększył swoistość profilu odmy opłucnowej do 100%. W tym nagraniu go nie pokazano: płuca osoby badanej są prawidłowe, ślizganie opłucnej jest obecne w każdym badanym punkcie, a nagranie uczy rozpoznawania prawidłowego obrazu na tyle dobrze, by zauważyć jego brak.

Źródło: Lichtenstein DA, Mezière GA — Chest 2008, protokół BLUE. Dostęp: 5 września 2026 r.

Pochodzenie materiału

Źródła

Lichtenstein DA, Mezière GA — Chest 2008, protokół BLUE„Znaczenie ultrasonografii płuc w diagnostyce ostrej niewydolności oddechowej: protokół BLUE”. Chest 2008;134(1):117–125. Protokół trzypunktowy, profile ultrasonograficzne i wskaźniki trafności diagnostycznej przytoczone na tej stronie. Dostęp: 5 września 2026.
POCUS Certification Academy — linie A i BPoint-of-Care Ultrasound Certification Academy, Learning Library. Definicje linii opłucnej, ślizgania płuca, linii A i B oraz progu, od którego linie B uznaje się za nieprawidłowość. Dostęp: 5 września 2026 r.
Bhoil R i wsp. — Objawy i linie w USG płucJournal of Ultrasonography 2021. Opis referencyjny artefaktów w USG płuc, w tym obrazów brzegu morskiego i kodu kreskowego w trybie M. Dostęp: 5 września 2026.
Stanford Medicine 25 — Lung UltrasoundStanford University School of Medicine. Materiał dydaktyczny dotyczący linii opłucnej, linii A, linii B i objawu kurtyny u podstawy płuca. Dostęp: 5 września 2026 r.
ACEP Sonoguide — PłucaAmerican College of Emergency Physicians. Technika skanowania i obraz ultrasonograficzny w przyłóżkowym badaniu płuc. Dostęp: 5 września 2026 r.
Strona produktu Suresult D3UltraOpublikowana tabela parametrów urządzenia użytego w tym nagraniu: zakresy częstotliwości głowicy liniowej i konweksowej, cztery poziomy głębokości dla głowicy liniowej, maksymalny poziom wzmocnienia i poziomy zakresu dynamiki podane w powyższej kolumnie ustawień oraz tryby obrazowania. Dostęp: 5 września 2026 r.
Kanał Suresult — film na tej stronie„Badanie POCUS płuc w prosty sposób | Protokół BLUE z ręcznym aparatem USG Suresult D3Ultra”, opublikowano 12 października 2025. Czas trwania 9:28. Poniższa transkrypcja pochodzi z tego nagrania. Dostęp: 5 września 2026.

Jaka głowica jest rzeczywiście potrzebna do badań klatki piersiowej?

USG płuc stawia głowicy dwa przeciwstawne wymagania. Opłucna leży na głębokości jednego centymetra i wymaga najwyższej dostępnej częstotliwości; płyn u podstawy płuca znajduje się na głębokości dziesięciu centymetrów i wymaga najniższej. Głowica trzy w jednym pozwala objąć oba zastosowania jednym urządzeniem, a para dedykowanych głowic lepiej sprawdza się w obu, za wyższą cenę. Wystarczy podać oddział i profil przypadków, aby podczas jednej rozmowy otrzymać konkretną rekomendację — jedna głowica, dwie albo żadna.